مقدمه

بیماری پوکی استخوان چیست؟ پوکی استخوان (به انگلیسی Osteoporosis)، یا استئوپروز یک بیماری اسکلتی است که در آن تراکم و کیفیت استخوان کاهش پیدا می‌کند و در نتیجه استخوان‌ها شکننده‌تر می‌شوند. این کاهش استحکام باعث می‌شود خطر شکستگی حتی با ضربه‌های خفیف، زمین خوردن ساده یا گاهی با فشارهای روزمره بیشتر شود. نکته مهم این است که پوکی استخوان معمولاً در مراحل اولیه علامت واضحی ندارد.از نظر پزشکی، پوکی استخوان فقط کم شدن تراکم استخوان نیست، بلکه تغییر در ساختار داخلی استخوان هم مطرح است و همین موضوع ریسک شکستگی را بالا می‌برد. شایع‌ترین محل شکستگی‌های مرتبط با استئوپروز ستون فقرات، لگن و مچ دست است. شکستگی‌های ناشی از پوکی استخوان شدید ممکن است به شکل ترک‌خوردگی (مانند شکستگی مفصل ران) یا به شکل فروپاشی بر اثر فشار (مانند شکستگی فشاری مهره‌های ستون فقرات) باشد. این شکستگی‌ها می‌توانند کیفیت زندگی، تحرک و استقلال فرد را تحت‌تأثیر قرار دهند. به همین دلیل، تشخیص به‌موقع و پیشگیری اهمیت زیادی دارد.

پوکی استخوان بیماری خاموشی است که تراکم و کیفیت استخوان را کاهش داده و استخوان‌ها را شکننده می‌کند، به‌طوری‌که حتی با ضربه خفیف یا زمین‌خوردن ساده ممکن است شکستگی رخ دهد.این بیماری اغلب تا زمان وقوع شکستگی علامتی ندارد؛ شایع‌ترین مکان‌های شکستگی شامل ستون فقرات، لگن و مچ دست است که می‌تواند باعث درد، کاهش قد، قوز پشت و محدودیت حرکتی شود.تشخیص با سنجش تراکم استخوان (DXA) انجام می‌شود و درمان اصلی شامل داروهای بیسفسفونات، کلسیم، ویتامین D و ورزش‌های وزنه‌بر و تعادلی به همراه اصلاح سبک زندگی است.پیشگیری از سقوط (با ایمن‌سازی خانه، تقویت عضلات و بررسی بینایی) در سالمندان و افراد پرخطر بخش حیاتی مدیریت بیماری است، زیرا شکستگی لگن می‌تواند ناتوانی طولانی‌مدت ایجاد کند.